Bazyliszki to spora rodzina jaszczurek zamieszkująca przede wszystkim Jadowite Głusze w świecie orków. Według miejscowych legend bazyliszki są dziećmi Niłchi Setrazh – ojca wszystkich węży i potrafią zmieniać swoje ofiary w kamień samym spojrzeniem.
Spis treści
Opis
Głowa proporcjonalnie duża i szeroka, masywna szyja, baryłkowata budowa ciała i silny, sztywny ogon stanowiący połowę całkowitej długości. Kończyny są uzbrojone w długie, haczykowate pazury pozwalające wspinać się po drzewach. W zależności od gatunku bazyliszki mogą mieć mięsiste lub skórzaste grzebienie na całym ciele i błony między palcami pomagające w poruszaniu się w podmokłych lasach tropikalnych. Wszystkie jaszczurki dzielą zielone, paciorkowate łuski w odcieniach beży i zieleni. Większość bazyliszków nie przekracza 2 metrów długości. Jeden gatunek jednak potrafi osiągnąć nawet 3 metry. Samce mają również kolorowe pasy i plamy w kolorach błękitu na swoich grzbietach i znacznie okazalsze grzebienie.
Zachowanie
Aktywne w dzień, noce spędzają w gniazdach, które przygotowują wykopując niecki w błotnistej glebie nierzadko wokół zbiorników wodnych. Poluje znienacka zakradając się do upatrzonej ofiary. Atakując mniejsze zwierzęta rzucają się bezpośrednio na szuję próbując ją rozszarpać lub skręcić kark. W przypadku większej zwierzyny zwykle wykorzystują swój ogon niczym bicz i siłę mięśni próbując powalić ofiarę. Później rozszarpują i odgryzają części mięsa, gdy zwierzę jeszcze żyje. Gryząc pozostawią swój jad, który przez rany dostaje się do krwioobiegu i powoduje coś na wzór stężenia pośmiertnego. Mięśnie drętwieją, a skóra nabiera szarawego odcienia co za pewne było źródłem przekonań, że bazyliszki zamieniają w kamień. Taka taktyka pozwala na upolowanie dużych zwierząt małym kosztem energii. Gdyby ofiara zdołała uciec jad ją powali prędzej czy później, a świetny węch pozwoli wytropić truchło oddalone nawet o kilkadziesiąt kilometrów.
Bazyliszki świetnie pływają i wspinają się co w środowisku ich zamieszkania przydaje się nader często. W otwartym polu potrafią też biec ok 20 km/h na krótkim dystansie.
Nazwa gatunkowa:
Bazyliszek
Grupa:
Gady
Występowanie:
Jałowe Ziemie
Dieta:
Mięsożerne
Populacja:
Wysoka
Dłogość ciała:
2,5 - 3,0 m
Masa ciała:
70 - 90 kg
Dieta
Większość kręgowców, głównie ptaki i ssaki ale nie pogardzą też innymi gadami. Mieszkańcy tropikalnych lasów też nie mogą czuć się bezpiecznie ponieważ bazyliszki nie pogardzą żadną zwierzyną. Te duże jaszczurki nie mają naturalnych wrogów w łańcuchu pokarmowym. Jedynym zagrożeniem dla młodych są dorosłe osobniki.
Występowanie
Tereny podmokłe w klimacie tropikalnym. Bazyliszki zamieszkują tropikalne tereny Jałowych Ziem zwane przez miejscowych Jadowitą Głuszą. To miejsce nazwę zawdzięcza ogromnej liczbie węży, jaszczurek, wywern i innych gadów nie spotykanych nigdzie indziej. Jadowite Głusze to podmokłe lasy pełne tropikalnej roślinności, bagien i namorzyn.
Rozmnażanie
Kołnierze samców bazyliszków w okresie godowym przybierają barwne wzory w odcieniach błękitów i pomarańczy. Taki zabieg przyciąga uwagę samic i pozwala przekazać geny dalej. Bazyliszki składają od kilku do kilkunastu jaj w norach wykopanych w mokrej ziemi i błocie tuż nad wodą. Jaja są podłużne i miękkie, w pergaminowych osłonkach, aby młode miały łatwiej przebić się na wolność. Świeżo wyklute osobniki często później zjadają błonki jaj, a ich wymiary nie przekraczają 100 g i 40 cm.
Zobacz również
- Jałowe Ziemie